EMDR na ski-ongeval: herstel zonder bewegingsangst

Het skiseizoen brengt vrijheid. De berglucht, het ritme van de bochten, het gevoel dat je lichaam precies weet wat het moet doen.
Tot het misgaat.

De patiënt die tegenover mij zat, had een paar jaar eerder een zwaar ski-ongeval gehad. Meervoudige botbreuken, operaties, maanden in een rolstoel, daarna een lange revalidatie. Medisch was alles in orde. De scans waren goed. De kinesist gaf groen licht.

Maar het lichaam zei nog altijd: niet bewegen.

Het been werd nauwelijks belast. De brace bleef aan, zelfs binnenshuis. Stappen gebeurde enkel wanneer het echt moest. De rolstoel stond nog steeds in de woonkamer "voor de zekerheid".

Niet omdat het niet kon.
Omdat het niet veilig voelde.

Wanneer herstel blijft stilstaan

Er waren klachten die geen orthopedische verklaring meer hadden:

pijn bij belasting

een gevoel dat het been zou doorzakken

extreme vermoeidheid na enkele stappen

spierspanning en krampen

voortdurende focus op het been:

En vooral de gedachte:

"Als ik het gebruik, gaat het opnieuw breken."

Dat is het moment waarop je weet dat het trauma nog in het lichaam zit.

Tijdens ons online intake gesprek

• intrusieve beelden van het ongeval op de piste

• verhoogde bewegingsangst

• catastroferende gedachten over lichamelijke schade

• somatische hypervigilantie

Het lichaam stond nog altijd in beschermingsmodus.

Het bevroren moment

Tijdens EMDR werkten we op het beeld dat bleef terugkomen:
liggen op de piste, het been in een onnatuurlijke positie, de sirene die dichter kwam, de gedachte:

"Het is kapot. Ik ga nooit meer kunnen stappen."

De spanning zat letterlijk in het been terwijl we eraan werkten.

Beelden volgden elkaar op: de operatiezaal, de rolstoel, de frustratie van de revalidatie.
En dan, onverwacht, een ander moment: de eerste keer rechtstaan bij de kinesist.
Het been dat eigenlijk wél droeg.

Daar veranderde iets.

Van beschermen naar vertrouwen

Na enkele sessies gebeurde wat twee jaar revalidatie niet had kunnen bereiken.

De patiënt stond recht zonder brace.
Niet omdat het moest.
Omdat het veilig voelde.

De pijn verminderde.
De spierspanning zakte.
De stappen werden vloeiender.
De rolstoel bleef in de hoek staan.

De overtuiging verschoof naar:

"Mijn been is sterk genoeg."

Ook online mogelijk

De EMDR gebeurde online.
Vanuit de eigen woonkamer, op een plek waar het lichaam zich veilig voelde.
Dat maakte het makkelijker om de vermijding te doorbreken en de verwerking toe te laten.

Online EMDR kan bijzonder helpend zijn bij:

• trauma na een ongeval

• angst om een ledemaat te belasten

• psychosomatische pijn

• bewegingsvermijding na revalidatie

Herstel is opnieuw durven bewegen

Niet iedereen wil terug op ski's.
Dat hoeft ook niet.

Herstel betekent:

• stappen zonder paniek

• een trap nemen zonder brace

• vertrouwen voelen in je eigen lichaam

Wanneer iemand na twee jaar immobiliteit opnieuw beweegt zonder angst, zie je dat genezing niet alleen in botten zit, maar in het zenuwstelsel.

En dat moment — wanneer het lichaam weer durft — blijft elke keer opnieuw bijzonder om te mogen begeleiden.

(Virginie)

Herkenbaar?
Dan kan een gerichte intake duidelijk maken of EMDR voor jou een passende stap is.